Stigið á land í Reykjavík
Þar hefur hann vísast fengið ráðleggingar samferðarmanna sinna um borð, en meðal þeirra voru Björn stúdent Magnússon, sem komið hafði með skipinu frá Kaupmannahöfn, og á Austfjörðum hafði séra Magnús Blöndal Jónsson á Vallanesi og tvær dætur hans, ungfrú Regína Björnsdóttir, N.C.E. Hansen agent og fjöldi kaupafólks.[1] Undir venjulegum kringumstæðum hefði hann fengið sér herbergi á Hótel Íslandi, og jafnvel búið þar næstu misserin. En þess þurfti ekki. Á ferðunum yfir hafið myndaðist gjarnan kunningsskapur hjá farþegunum. Slíkt er vel þekkt úr sögu millilandaferða til og frá Íslandi.
Við vitum ekki í raun, hvort Napiers stofnaði vináttubönd við einhverja farþegana, svo sem ungfrúnum um borð. En ljóst er, að samferðarmaður hans, Hansen agent, útvegaði honum húsnæði. Í manntalsskrá Reykjavíkurborgar, sem tekin var saman í október 1902, er William Eward [sic] Napier skráður til heimilis að Lækjargötu 6a, húsi séra Halldórs Briems, fyrrverandi túlks, barnakennara og prests í Nýja-Íslandi.
Halldór var þá að kenna í gagnfræðiskólanum á Akureyri, en kona hans, Susie Briem, fædd Taylor, bjó í Lækjargötunni ásamt syni þeirra, V. Sigurði Halldórssyni Briem (síðar tónlistarkennara), Láru Benediktsdóttur vinnukonu og jafnöldru Napiers, og umræddur Hansen agent. Hansen agent hefur því útvegað þessum nýfundna vini sínum húsnæði og vísast jafnframt annast það, að koma honum í kynni við skákmennina í Reykjavík. Það hefur gerst fljótt, því sama dag og Reykjavíkurblöðin birtu fréttir af komu Napiers, að Pétur Zóphóníasson, fyrir hönd Taflfélags Reykjavíkur, auglýsti skákfund með hinum erlenda snillingi.
William Ewert Napier var kominn inn í íslensk skáklíf og lét strax að sér kveða. |
